Stopover: Surabaya

Rechtstreekse vluchten vanuit Ambon zijn beperkt tot de dichtstbijzijnde eilandengroepen en de “heilige Drievuldigheid” Jakarta, Makassar en Surabaya. Om dus naar Bali (eind bestemming van deze reis) te vliegen, kan je niet anders dan over één van deze HUBs te gaan.

Makassar hadden wij al bezocht, Jakarta is te groot voor een stopover, dus werd het Surabaya, waar wij 7 jaar geleden al eens waren.

We kozen weer voor hetzelfde hotel, waar trouwens ooit nog Leopold III logeerde. Dit hotel was namelijk ooit de “place to be” voor de beau monde, die de stichters, de gebroeders Sarkies (ook de oprichters van Raffles in S’pore), graag zagen komen.

Majapahit, zoals het hotel nu heet, verwijst naar het vroegere Hindu rijk, en is zijn naam waardig. Prachtige binnentuinen, waarlangs de kamers liggen, en een enorme balzaal, waar je zo de elegante koppels ziet dansen.

Een plaats, die in stand moet gehouden worden in deze levendige stad, die nog steeds uitbreidt.

Tempo Doeloe …

Bij aankomst worden wij afgehaald door Pak Abba, hoteleigenaar en tevens organisator van trips op Banda Neira en daar rond. Hilarisch is het verhaal van het organiseren van prauwen met Alfoerse krijgers voor de deelnemers aan cruises.

Hij zorgt dat wij vlot terecht komen in Tempo Doeloe, de oude koloniale tijd, ware het niet dat dit hotel pas in de jaren ’60 zou zijn opgericht. Maar het is mooi en gezellig, zonder kneuterig te zijn. Complimenten voor de binnenhuis architect van het Cilu Bintang Hotel.

Eigenlijk kunnen ze zoiets op bijna elk Moluks eiland doen. De Banda archipel heeft echter een net iets gevarieerdere geografie, veel duikgelegenheden en een vreselijke geschiedenis. Dat zijn veel aanknopingspunten voor een geoliede toeristische industrie. Cruiseschepen, grote zeilboten – je ziet het hier allemaal.

La Mamounia

Dit iconisch hotel waar alle groten der aarde verbleven, waaronder Churchill, stond al jaren op onze bucket list. Ik herinner mij nog een foto van Churchill die in de 7 ha grote tuin aan het schilderen was.

We hebben niet veel foto’s kunnen nemen (is verboden – gdpr-gewijs ergens wel begrijpelijk), maar het is toch gelukt een fotootje of twee in de lobby te trekken.

De glimmende oppervlakte is een dun laagje water dat op een ingenieuze manier een klaterend geluid maakt.

Je loopt naar het terras en de tuinen langs een bar, comfortabele fauteuils en zaaltjes met prachtige lusters.

Kijk naar de vloer, hoe die glimt en het plafond hierin weerkaatst.

Beroemdheden werden gevraagd hun impressies op papier te zetten. Hieronder lees je hoe mooi de dochter van Churchill het hotel wel vond.

Tony Curtis liet een tekeningetje achter.

En hier een briefje van Jimmy Page


Jeeva Klui

12.5 jaar geleden waren we hier al eens. Het is er nog even mooi als toen, goed onderhouden en goed georganiseerd. Het enige zichtbare verschil zijn hier en daar de vernieuwde strooien daken.

Voorlaatste dag @ Pondoro Game Lodge

Het is 4:45 a.m. locale tijd en wij worden gewekt voor de ochtend drive. Het regent en dan zie je in een wagen een stapeltje verkleumde mensen zitten.
De dieren moeten zich ook zo voelen, want buiten wat vogels, natte olifanten en een even verkleumde kudo onder een struik zie je niet veel.

Het zijn indrukwekkende jeeps die ze hier gebruiken. Vooral op de achterbank zijn de afdalingen spectaculair.

In een wip heb je ook een handige bar voor het aperitief (tijdens de middag/avond safari, toen het niet meer regende).

Tegen 18:30 wordt het donker en belicht de spoorzoeker de kanten.

Ook straf is hoe de ranger en de spoorzoeker in het pikkedonker feilloos hun weg terugvinden.

Pondoro Game Lodge

Een schitterende game lodge, een eindje rijden van Hoedspruit. Wij kwam net op tijd aan om meteen met een gids en een spoorzoeker de bush in te trekken.

De spoorzoeker zit op een verhoogje. Het landschap is ook het bekijken waard.

De zwaluwen zeggen tot ziens …

… een oude heer doet zijn dagelijks ochtendwandelingetje, de toke gekko (zie tokaygeckoguide.com) laat nog eens van zich horen, Pim zwemt nog een ’lapje’, de koffers zijn bijna helemaal gepakt – nog 4 uur en wij verlaten deze mooie plek in het Noorden van Bali. Villa Burung en haar staf zijn geweldig – een echte aanrader (en wij beginnen toch wel ervaringsdeskundigen te worden 🙂

Bijna Zomer …

Wij hebben onze “grote vakantie” naar Indonesia voor de zekerheid nog maar een keertje uitgesteld. AMS – DPS wordt vervangen door Damme – Souhey, waar onze vriend Michel Keymeulen, een B&B uitbaat. Wij kijken er al naar uit.

Het fotomateriaal staat al klaar, alsook het stapeltje boeken.
Het verschil tussen “licht” reizen met het vliegtuig en de auto volladen met al wat wenselijk is 🙂

Majapahit, Surabaya

Veel antiek, veel comfort en prachtige, gemanicuurde tuinen. Toen het hotel in 1936 heropende, na een opknapbeurt, liep het hier vol met beroemde mensen en gekroonde hoofden, waaronder ook Leopold III en Koningin Astrid.

Na WO II begon de onafhankelijkheidsbeweging te roeren en liep het uit de hand toen de Japanse vlag vervangen werd door de Nederlandse. Het hotel werd bestormd en het blauw werd van de vlag gescheurd … om het zo de Indonesische vlag te maken.  Al dit mondde uit in de “Slag om Surabaya” waarbij de geallieerden de stad plat bombardeerden.

Er zijn 5 tuinmannen permanent bezig aan deze tuinen

Niet in een potje, maar orchideeën in de tuin