Wij hebben jullie nog niet verteld over onze jarenlange zoektocht naar de poppen van het wayang kulit theater, een traditionele Indonesische schaduwpoppenvoorstelling. Het is een van de oudste en meest verfijnde kunstvormen van Zuidoost-Azië.
De voorstellingen zijn meestal gebaseerd op oude hindoeïstische verhalen zoals de Ramayana en de Mahabharata, maar worden vaak aangevuld met lokale humor, politieke verwijzingen en morele boodschappen. Hier een klein humoristisch fragmentje.
Maar even terug naar die poppen.
Het zijn platte poppen van heel fijn, dun leer (“kulit” betekent huid, leer), die met de hand worden uitgesneden en beschilderd. Het duurt wel een week om één pop te maken.
We kochten er vijftien jaar geleden een aantal in een onooglijk klein dorpje ergens in de heuvels van Singaraja, maar daarna kon geen enkele chauffeur of gids de plaats terugvinden. Tot een jonge chauffeur de foto’s van 2008 bekeek en dacht de weg te herkennen. Et voilà ….
